19. Seconda coniugazione: moneo
Il modello significa ammonire. Paradigma: moneo, mones, monui, monitum, monere. La e dell’infinito monēre è lunga. Nel presente congiuntivo compare -ea-: moneam; il futuro ha -bo. La u di monui appartiene al tema del perfetto e non va riportata nelle forme del presente.
Indicativo e congiuntivo
| Tempo | Io | Tu | Egli / ella | Noi | Voi | Essi / esse |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Presente | moneo | mones | monet | monemus | monetis | monent |
| Imperfetto | monebam | monebas | monebat | monebamus | monebatis | monebant |
| Futuro semplice | monebo | monebis | monebit | monebimus | monebitis | monebunt |
| Perfetto | monui | monuisti | monuit | monuimus | monuistis | monuerunt |
| Piuccheperfetto | monueram | monueras | monuerat | monueramus | monueratis | monuerant |
| Futuro anteriore | monuero | monueris | monuerit | monuerimus | monueritis | monuerint |
| Tempo | Io | Tu | Egli / ella | Noi | Voi | Essi / esse |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Presente | moneor | moneris | monetur | monemur | monemini | monentur |
| Imperfetto | monebar | monebaris | monebatur | monebamur | monebamini | monebantur |
| Futuro semplice | monebor | moneberis | monebitur | monebimur | monebimini | monebuntur |
| Perfetto | monitus sum | monitus es | monitus est | moniti sumus | moniti estis | moniti sunt |
| Piuccheperfetto | monitus eram | monitus eras | monitus erat | moniti eramus | moniti eratis | moniti erant |
| Futuro anteriore | monitus ero | monitus eris | monitus erit | moniti erimus | moniti eritis | moniti erunt |
| Tempo | Io | Tu | Egli / ella | Noi | Voi | Essi / esse |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Presente | moneam | moneas | moneat | moneamus | moneatis | moneant |
| Imperfetto | monerem | moneres | moneret | moneremus | moneretis | monerent |
| Perfetto | monuerim | monueris | monuerit | monuerimus | monueritis | monuerint |
| Piuccheperfetto | monuissem | monuisses | monuisset | monuissemus | monuissetis | monuissent |
| Tempo | Io | Tu | Egli / ella | Noi | Voi | Essi / esse |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Presente | monear | monearis | moneatur | moneamur | moneamini | moneantur |
| Imperfetto | monerer | monereris | moneretur | moneremur | moneremini | monerentur |
| Perfetto | monitus sim | monitus sis | monitus sit | moniti simus | moniti sitis | moniti sint |
| Piuccheperfetto | monitus essem | monitus esses | monitus esset | moniti essemus | moniti essetis | moniti essent |
Nelle forme composte la tabella usa il maschile: sostituisci -us e -i con -a e -ae per il femminile, con -um e -a per il neutro. La persona è indicata da sum; genere e numero dal participio. Le sei colonne seguono sempre lo stesso ordine, così puoi confrontare direttamente le coniugazioni.
Imperativi e forme nominali
| Tempo e diatesi | 2ª singolare | 3ª singolare | 2ª plurale | 3ª plurale |
|---|---|---|---|---|
| Presente attivo | mone | Non presente | monete | Non presente |
| Futuro attivo | moneto | moneto | monetote | monento |
| Presente passivo | monere | Non presente | monemini | Non presente |
| Futuro passivo | monetor | monetor | Non presente nel modello scolastico | monentor |
| Forma | Attivo | Passivo |
|---|---|---|
| Infinito presente | monere | moneri |
| Infinito perfetto | monuisse | monitum, -am, -um esse (pl. -os, -as, -a) |
| Infinito futuro | moniturum, -am, -um esse (pl. -os, -as, -a) | monitum iri |
| Participio presente | monens, monentis | Non presente |
| Participio perfetto | Non presente nel verbo attivo regolare | monitus, -a, -um |
| Participio futuro | moniturus, -a, -um | Non presente; il gerundivo ha altra funzione |
| Forma | Paradigma |
|---|---|
| Gerundio: genitivo | monendi |
| Gerundio: dativo / ablativo | monendo |
| Gerundio: accusativo con ad | monendum |
| Gerundivo | monendus, -a, -um |
| Supino in -um / in -u | monitum / monitu |
monebat.
Ammoniva.
Imperfetto indicativo attivo: la forma presenta l’azione nel suo svolgimento o nella sua ripetizione.